تو به من خندیدی

اتش برق نگاهت دل من اتش زد

و مرا در پس یک بغض غریب

در میاهن برهوتی تاریک

پشت یک خاطره سردو تهی

با دلی سرد رهایم کردی

رفتنت را دیدم

و تو بی انکه نگاهم بکنی

به دل خسته و ازرده من

تا به انجا که نگاهم سو داشت

وتو در اخراین قصه تلخ محو شدی

باورم نیست که دیگر رفتی

اشک من بدرقه راهت باد