دلنوشته

^سلام

^{تا حالا شده یه دوست خوب داشته باشید؟}

^{می خوام چند تا از دوستای خوبم را به شما معرفی کنم.}

^{ده روز مونده بود به مرحله نهایی جشنواره قصه گویی مادران قصه گوی تهران}

_{^{دلشوره داشتم َدنبال یه قصه خوب میگشتم با راهنمایی اولین استادم(سرکار خانم پناهی) قصه انتخاب شد یه قصه قشنگ و عامیانه قصه عمو پینه دوز-دممو بدوز.قصه قشنگ و طولانی و ریتمیکی بود و باید چند بار صدامو تغییر می دادم با کمک یه دوست خوب و مهربون از همین دوستایی که قرار بود ازشون براتون بگم (دوست عزیزم خانم حقیقی) قصه را حفظ کردم خانم حقیقی هر روز دو سه بار به من زنگ میزد و با راهنمایی هاش به من کمک میکرد و بهم قوت قلب می داد. تا روز مسابقه انقدر من این قصه رو برای خانم حقیقی خونده بودم که هم خودش و هم پسر نازش مانی کوچولو و هم پسر عزیز خودم امیرعلی حفظ شده بودن(همین جا فرصت را غنیمت میشمارم و از این دوست عزیزسپاسگذاری می کنم)}}

_{^{سه روز مونده به مسابقه یه کلاس سه جلسه ای برامون گذاشتند یه کلاس با یه استاد بسیار عالی . ایشون استاد نبود یه دوست بود، یه راهنمای فوق العاده ، یه حامی، یه پشتیبان و...}}

_{^{ایشون با آرامش و کلام زیباش ما را راهنمایی کرد تمام استرس و دلشوره ما را ازبین برد اگه فقط یه بار با ایشون صحبت کنین به من و بقیه شاگردهای ایشون حسودی میکنین .این فرشته مهربون ،این مادر دلسوز سرکار خانم عبدالحی هستند از همین جا دستشون را میبوسم و امیدوارم هرجا هستن سالم و سلامت باشن و هر چیزی که از خدا میخوان به خاطر اون دل مهربونشون خداوند به ایشون عطا کنه.}}

_{^{امیدوارم همه شما دوستای عزیزو خوانندگان محترم یه دوست ، یه یار مهربون، یه فرشته یه حامی و... داشته باشید .}}

_{^{دوستتون دارم یه عالمه هرچی بگم بازم کمه}}