خدايا ! گناهام و خودم به دوش ميكشم ...

و هيچ گناه كاري گناه ديگري را بر دوش نمي كشد !

زمر / 7

خدايا !

اين روزا وقتي فك ميكنم مي بينم كه گناه هام خيلي زياد هستن ...

از لحاظ همه بنده هات شايد خيلي خوبم باشم ولي من خودم از باطن خودم خبر دارم كه اينطور نيست ...

تو خالق من هستي و بر همه امورم آگاهي ...

گناه هاي من زيادن ...

بنظرم وقتي هم در مورد يكي يه گمان بد بكنم اين يه گناهه ... وقتي غيبت كنم ... دروغ بگم ... تهمت بزنم ... تو فكرم به يكي دشنام بگم ... همه و همه گناه هستن ...

مهربونم !

وقتي نگاه ميكنم كه اينقدر با سرعت گناه هام و تو دستم گرفتم و دارم مي دوم به سمتت و تازه ازت ميخوام كه بيشتر از نعمت هات بهم بدي شرمنده ميشم ...

گناه فقط گناه كبيره نيست ...

حتي حرف زدن من هم كه با عملم يكي نباشه يه گناه محسوب ميشه ...

ميدوني خدا ! يه موقعي هايي فك ميكنم وقتي بيام اون دنيا پيشت .. تو اينقدر مهربوني از همه خطاهام ميگذري يا اينكه خيلي راحت مي تونم همه رو بندازم گردن كسي ... مي بيني بنده ات چه انتظاراتي داره !!!

مي بيني چه خود خواهم ... پس الان هم يه گناه كارم ... خود خواه بودن من !!!

الان مي فهمم چرا اين ضرب المثل از قديم الايام بوده كه گفتي برادر را به جاي برادر نمي گيرند ...

يعني وقتي كه من يه مجرم به حساب بيام ... نميان خواهر و برادرم و بگيرن ...

خدايم !

كوله اي كه رو دوشم گذاشتي تا از اون دنيا با خودم بيارم ... نصفه بيشترش گناه هست و نصفه ديگه اش هم با خوبي هايي تو كه برام خواستي پرش كردم ...

مي بيني من هيچي نيستم ... يعني هيچي از خودم ندارم ...

سرمايه هايي كه بهم دادي قدرش و نميدونم مثه سلامتيم ... مثه خانواده ام ...

يا همه چيزايي كه بهم عطا كردي ...

اينا همه ناشكري حساب ميشن كه باز هم اينم يه گناهه ...

الان فك ميكني دارم خيلي سخت ميگيرم به خودم ولي نه اينا همه بايد برام تداعي بشه تا يادم بياد كه خالق من چي ازم ميخواد ...

الهي ! ميدوني چيه .. از امروز قصد كردم همينطور كه مي دوم به سمتت ... همينطور كه قدم برميدارم از كناره جاده زيباي زندگي كه بهم عطا كردي خوبي ها و قشنگي ها رو بريزم تو كوله ام ...

مي بيني مثه يه بازي مي مونه هر چي بيشتر جمع كنم من اول ميشم ... ولي رئيس بازي تو هستي كه برام رقم ميزني ... بهم جايزه ميدي .... پس بازم تنهام نزار و پيشم بمون مثه هميشه ...

الان ديگه همه گناه هام و به دوشم ميكشم و نمي ندازم گردن كسي و بگم اين و اون مقصر بودن ... پس بايد خودم جزاشون و بدم ...

خدايم! بازم يه خوبي ديگه بهم عطا كردي ... بازم چشمام و باز كردي ... بازم دنيا دنيا شكرت

الهي ! دختركم از وقتي اين بازي و شروع كرده با كوله اي كه رو دوش ميكشه ، پشت درخت زندگي قايم شده و چشم اميدش به توئه ميشه كمكش كني ...