بیوگرافی و زندگینامه فرامرز پایور

  پدرش علی پایور هنرمند نقاش واستاد زبان فرانسه و دانشگاههای تهران بوده و جدش منصورالدوله نقاش چیره دست و وزیر پست و تلگراف، در زمان صدارت مستوفی الممالك بوده است و در عین حال با موسیقی آشنایی كامل داشته و ویلن و سنتور و سه تار را خوب می نواخته و در این زمینه از دوستان مرحوم ركن الدین خان مختاری بوده است.

   فرامرز پایور تحصیلات موسیقی خود را از سال 1328 شروع نمود و نزد استاد ابوالحسن صبا، استاد موسیقی ایرانی به فرا گرفتن سنتور اشتغال ورزید. او پس از ده سال تحصیل مداوم یك دوره كامل از ردیف موسیقی ایرانی را كه توسط استاد صبا برای سنتور تنظیم شده بود فرا گرفت و موفق به دریافت تقدیرنامه یی از طرف استاد شد. در سال 1341 از طرف وزارت فرهنگ و هنر برای مدت سه سال به انگلستان اعزام شد و ضمن فراگیری در آنجا زبان انگلیسی، موفق به دریافت دیپلم در رشته تخصصی زبان از دانشگاه كمبریج شد . وی همچنین در رشته موسیقی نیز از آكادمی سلطنتی موسیقی لندن مداراك قابل توجهی كسب نمود.

    اساتید پایور عبارت بودند از : ابوالحسن صبا، با گزینش ساز سنتور، به مدت 6 سال. عبدالله دوامی و نور علی برومند، در تكمیل ردیف آوازی. حسین دهلوی و ملك اصلانیان در اصول هارمونی و كنتریوان، و بهره مند از تجارب حسین تهرانی در طی سالهای طولانی همنوازی سنتور و تنبك.

   علی تجویدی، صالحی، محمد شیر خدایی، عطا الله خرم، ایرانپوی از همدوره ای های پایور بودند.

    پایور فعالیت هنری را از سال 1333 در وزارت فرهنگ و هنر كه در آن موقع اداره كل هنرهای زیبا نامیده می شد، شروع كرد و از همان وقت تا به امروز برنامه هایی از موسیقی اصیل ایرانی تهیه نموده و در كنسرتها و همچنین در رادیو و تلویزیون به اجرا در آورد.

  فرامرز پایور از سال 1337 تا كنون به تدریس سنتور در هنرستان عالی موسیقی ملی اشتغال دارد.

   سبك نوازندگی پایور، تكمیل كننده مكتب نوازندگی صبا می باشد.

 او برای شناساندن موسیقی ایرانی از طرف دانشگاه لندن و دانشگاه كمبریج پایور هنر خود را در موقعیت عرضه نموده است، كه كنفرانسهایی در این زمینه همراه با ساز خود ترتیب داد كه كلیه آنها با موفقیت انجام شد و از طرف دانشگا ههای مزبور به دریافت جوایزی نایل گردید. علاوه بر آن فرامرز پایور در طی دوران فعالیت هنری خود، به اغلب كشورهای جهان برای اجرای كنسرت و شناساندن موسیقی ملی ایران وتهیه صفحه مسافرت نموده است به طور كلی در هر كجا كه فعالیتی در زمینه موسیقی اصیل ایرانی انجام می گرفت پایور همیشه پیش قدم بوده و وجود او برای نشان دادن موسیقی اصیل ایرانی برای مؤسسات پخش غیر قابل اجتناب و انكار بوده است. وی در سال 1353 همكاری مداوم خود را با سازمان رادیو تلویزیون شروع كرد و آثار خود و متقدمین را به معرض اجرا و پخش در آورد.

 

 

  از آثار ماندگار در موسیقی معاصرایران، و چنان كه درنوشته ای به خط مرحوم دوامی و در ابتدای این اثر مشهود می باشد، این مجموعه یادگار محدوده سالهای 1337 تا 1339 شمسی است زمانی كه به قول استاد دوامی (از دیر زمانی اینجانب تصمیم داشتم كه كلیه ردیف علمی آوازهای ایرانی را كه از اساتید اخذ و محفوظ داشته بودم به علاوه تصانیف قدیمی از ساخته های مرحوم شیدا و شوریده و عارف و استاد فقید درویش خان و غیره را با كمك دوست گرامی و استاد فقید مرحوم ابوالحسن صبا نوشته بعد از چاپ در دسترس عموم قرار دهیم ...بالاخره از دو سال قبل آقای فرامرز پایور قدم پیش نهاده و حاضر شدند این كارمهم را با كمال اشتیاق و جدیت انجام داده كلیه دستگاه آوازهای ایرانی را با تحریر نت تهیه نموده اقدام به چاپ آنها نمائیم)نكته مهم این كه استاد پایور به دقایقی اشاره نموده و برای عدم كوچكترین اختلافی در مطالب مروی از مرحوم دوامی (به علت طبیعی استمراری ضعف حافظه و تدریس مطالب از ردیف و تصانیف در زمانهای متفاوت) پیشنهاد و توصیه می نماید تا تمام كسانی كه از استاد دوامی مطالبی فرا گرفته اند بر فرض وجود اختلافهایی با مطالب این كتاب، آن مطالب را به چاپ برسانند. (تا تبحر و تسلط این استاد بزرگ موسیقی ما در بداهه سرایی بر مبنای ردیف موسیقی اصیل ایرانی چه در آوازها و چه در تصنیف ها بر همگان روشن گردد) . از صفحه 15 تا 21 كتاب، شرح مختصری از احوال پنج تن از بزرگان قوم موسیقی شیدا، عارف، سماع حضور غلامرضا سالار معزز وشوریده شیرازی به روایت مرحوم دوامی و از 23 تا 27 فهرست اسامی ردیف مروی از دوامی ، و از 27 تا 30 فهرست اسامی تصنیف ها، 31 تا 36 واژه نامه اشعار مندرج در متن كتاب است. بخش اول كتاب از صفحه 37 تا 161 ردیف ها و بخش دوم از صفحه 163 تا 453 شامل تصنیف هاست.