اشک هم دگر چاره نکرد

تمـام ِ تنــ ـ ـم می سـ ــوزد از زخـم هایـ ـی که خـورده ام ؛

درد ِ یک اتفــ ـ ـاق ویـــــــرانم می کنـ ـد ...

مـَن از دسـ ـ ـت رفتـ ـه ام ، شکستــ ـه ام ؛

بـه انتهــ ـ ـای ِ بـودنم رسیــ ـده ام ،

دیگـر اشک هـَم نمی ریــ ـزم ،

پنهـان میـ شـوم پُشـ ـ ـت ِ لبخنــ ـدی که خیلــ ـ ـی درد می کنـ ـد...